Zelfs stedelingen houden vaak een buitenverblijf aan waar voor eigen gebruik in ieder geval een boomgaard wordt aangehouden. Dit type tuin is in structurele zin meer onderhoudsvriendelijk.
"De eilanden hebben hier en daar een microklimaat waarbij bomen van zowel het noordelijk halfrond als van het zuidelijk halfrond kunnen groeien."
Vaak worden ook dit type tuinen wat breder opgezet in de lokaal vaak diep gewortelde wens naar zelfredzaamheid, als eetbare bostuinen. Waar nuttige bomen worden gecombineerd met vaste en/of meerjarige eetbare en andere nuttige planten aangeplant als een zelfregulerend geheel dat sterk lijkt op perma- en polycultuur principes, met hoge(re) bomen, kleine (fruit)bomen, struikgewassen, kruidlaag, wortelgewassen, kruipgewassen en een verticale laag van eetbare klimmers.
Heb je het echt over een tuin volgens de permacultuur principes, dan komt daar nog een wetland gebied en mycelia oftewel schimmellaag bij. Die belangrijke basislaag vormt relaties met de wortels van de planten en bomen. Ze beschermen planten tegen ziektes, en vervoeren nutriënten door de bodem en naar de wortels.
Het grote voordeel van een eetbare bostuin is dat er net als een boerderijtuin meerdere ecologische niches gevuld worden. Hierdoor wordt de zon en de bodem optimaal gebruikt door de verschillende lagen nuttige planten en is onkruid een veel kleiner probleem, want alles groeit weelderig op de Azoren, en dat gegeven maakt geen onderscheid in wat wel en niet gewenst gewas is.
Door verschillende lagen voedsel onder elkaar te laten groeien zoals in dit systeem, wordt de opbrengst alsnog interessant. Tenslotte heb je met een eetbare bostuin op termijn telkens minder onderhoud, omdat het een ecosysteem op zichzelf is dat grotendeels van zichzelf in balans is, net zoals natuurlijke climax-ecosystemen.
De eilanden hebben een hier en daar een microklimaat waarbij bomen van zowel het noordelijk halfrond als van het zuidelijk halfrond kunnen groeien. De boomgaard omvat vaak mediterraan fruit zoals citrusvruchten, maar bijvoorbeeld ook moerbei, tamme kastanje, pruimen, kersen, vijgen, passiefruit, guave, cherimoya, avocado, papaja en mini-bananen.
In de natuur komt de meeste biodiversiteit voor aan oevers en in bosranden. Voor een bosrand heb je geen heel bos nodig. Zo’n bosrand kan ook nagebootst worden om tegelijk de tuin luchtig houden. Dat heeft voordelen. Het principe gaat er juist van uit om de grond vooral met rust te laten. Spitten versnelt verzuring van de grond door het uitspoelen van mineralen. Door niet te spitten kan het bodemleven zich optimaal ontwikkelen.
