Gezien zijn geïsoleerde ligging zijn de Azoren er van oudsher gericht op zelfvoorzienendheid als het op de voedselproductie aankomt. Op het platteland is een boerderijtuin achter het huis, nog steeds heel gangbaar. Die bestaat uit een wat onderhoud intensievere combinatie van zowel een boomgaard, moestuin, moestuinvee en druiven(velden). Dit is alleen geschikt bij permanent verblijf.
"Terrassen kunnen prachtig worden vormgegeven met de lokale lavasteen waarin in wisselbouw verbouwd kan worden."
In de meeste gevallen is de verbouw en veeteelt vooral functioneel georiënteerd en is men er niet ook op bedacht dat een tuin er gewoon goed uit kan zien in alle jaargetijden met mooie zichtlijnen en vergezichten. Er zijn maar weinig partijen op de eilanden beschikbaar die een goed tuinontwerp kunnen maken, en/of een mooie reconstructie van een verwaarloosde boerderijtuin die het jaar door ook van een aantrekkelijke schoonheid is, het liefst redelijk onderhoudsvriendelijk.
Wees er op bedacht dat ze lokaal hier en daar nogal makkelijk en scheutig kunnen zijn met gebruik van pesticiden. Alhoewel men er de laatste tijd ook hier meer bewust van aan het worden is dat dit niet alleen voor gewassen gevolgen heeft, maar voor de gehele voedselketen, en ook voor mensen ronduit carcinogeen.
Wilt u een biologische of biologisch dynamische tuin, dan zal dat vanaf het begin actief in de aanpak mee moeten worden genomen in hoe deze wordt opgezet en ingevuld. Een belangrijke vuistregel bij een ecologische benadering is ruimte voor de natuur laten, te beginnen met verwilderde plekken in de tuin toe te laten. Goede organische compost kan zelf gemaakt worden door organisch afval, plantenresten en mest op een afgezonderde plek rustig te laten fermenteren.
Groot vee wordt normaliter buiten gehouden, en gevoed met wat de grond opbrengt. Dus gewoon vers gras en zelfgemaakt gefermenteerd voedsel zonder toevoeging van chemicaliën of bics, met voedermais en hooi met kruiden dat in rollen voor de wintermaanden wordt gereserveerd.
Om de kleinere producenten te helpen, kan het vee in de zomermaanden naar hoger gelegen gemeenschapsgronden worden gebracht die in eigendom van de staat zijn. Onder hun gecontroleerd beheer hebben deze koelere gronden juist zomers mooi sappig, mals gras. Hier worden de kalveren vaak dicht bij hun moeder in de wei gehouden, totdat ze volledig voedsel onafhankelijk geworden zijn aan het eind van het seizoen.
Varkens worden meestal in hokken achter in de tuin vetgemest met wat er overblijft uit de moestuin. Anders dan vroeger mag vee tegenwoordig alleen bij de slager worden aangeboden. Die kan nog gewoon aan huis komen voor de slacht. De vleesverwerking geschiedt vervolgens in eigen beheer, tot en met de gerookte worst aan toe.
Kippen eten alles, en worden om die reden vaak gebruikt voor het op een natuurlijke wijze onkruidvrij houden van de boomgaard. In de moestuin verbouwd men o.a. bonen, yam, diverse soorten aardappels, pompoen, meloen en diverse koolsoorten. Tomaten komen er zelfs verwilderd voor, de kweek ervan gaat dan ook vrij gemakkelijk.
Tegen beschutte zuidwanden van percelen worden o.a. consumptiedruiven geteeld, en in de lavavelden dicht bij zee voor eigen gebruik ook wijndruiven. Terrassen kunnen prachtig worden vormgegeven met de lokale lavasteen waarin in wisselbouw verbouwd kan worden, een kleine kas is een medium om eventueel in op te kweken.
